Παγκόσμια αποδοκιμασία προκάλεσαν οι ενέργειες του Ισραήλ τη Δευτέρα 31 Μαΐου εναντίον ανθρωπιστικής αποστολής που κατευθυνόταν στη Λωρίδα της Γάζας. Πιο συγκεκριμένα, ένας στολίσκος αποτελούμενος από 8 πλοία απέπλευσε από λιμάνια της Μεσογείου με στόχο να φτάσει στη Λωρίδα της Γάζας και να άρει τον αποκλεισμό που έχει επιβάλλει τα τελευταία χρόνια το Ισραήλ. Τα πλοία στα οποία επέβαιναν 700 άτομα μετέφεραν συνολικά 10.000 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας (κυρίως τσιμέντο, εφόδια για τα σχολεία, ιατρικό υλικό κλπ.), ξεκίνησαν από την Τουρκία (3 πλοία), την Ιρλανδία(1 πλοίο) και από 4 ελληνικά λιμάνια(4 πλοία). Η επιχείρηση ονομάστηκε «Ένα καράβι για τη Γάζα» και φιλοδοξούσε να έχει την επιτυχημένη έκβαση που είχαν οι 5 αποστολές της οργάνωσης «Ελευθερώστε τη Γάζα» μετά τον Αύγουστο του 2008.

Ήδη από την Πέμπτη 27 Μαΐου, το Ισραήλ είχε ανακοινώσει ότι δεν θα επιτρέψει στα πλοία να φτάσουν στη Λωρίδα της Γάζας και είχε δηλώσει πως θεωρεί τη συγκεκριμένη ενέργεια πρόκληση. Μάλιστα, το υπουργείο εξωτερικών της χώρας είχε καλέσει σε συνάντηση τους πρεσβευτές της Τουρκίας, της Ελλάδας, της Ιρλανδίας της Σουηδίας και της Κύπρου, κατά την διάρκεια της οποίας τονίστηκε η πάγια αυτή θέση του Ισραήλ. Το ισραηλινό σχέδιο σύμφωνα με δηλώσεις εκπροσώπου του υπουργείου εξωτερικών, περιλάμβανε την αναχαίτιση του στόλου και τον εξαναγκασμό του να κατευθυνθεί στο επίνειο της Ιερουσαλήμ, όπου τα μέλη της αποστολής θα παραδίδονταν στην μεταναστευτική αστυνομία και θα απελαύνονταν. Το υλικό της βοήθειας, επρόκειτο να ελεγχθεί εξονυχιστικά για τυχόν ύπαρξη πολεμοφοδίων και στη συνέχεια θα αποστελλόταν στη Γάζα. Παρόλα αυτά, οι ενέργειες των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο 9 ανθρώπων και των τραυματισμό ακόμα περισσότερων.

Σύμφωνα με δηλώσεις των μελών της αποστολής, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις άνοιξαν πυρ εναντίον των πλοίων και χρησιμοποίησαν γκλομπ, δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες και αληθινά πυρά. Επίσης, μετά την παράδοση τους, τα μέλη της αποστολής κρατήθηκαν για 15 ώρες με δεμένα τα χέρια μέχρι να φτάσουν στο λιμάνι του Ashdod. Μάλιστα, υπογραμμίστηκε ότι ο διεθνής στολίσκος, τη στιγμή της επίθεσης έπλεε περίπου 68 ναυτικά μίλια ανοιχτά των ακτών της Γάζας. Αντίθετα, η ισραηλινή πλευρά ισχυρίστηκε ότι οι ακτιβιστές επιτέθηκαν στους στρατιώτες και οι τελευταίοι απάντησαν για λόγους αυτοάμυνας. Συγκεκριμένα ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, αναφερόμενος σε κάποιους από τους συμμετέχοντες μίλησε για τρομοκράτες οπλισμένους με τσεκούρια, μαχαίρια, ρόπαλα και παρόμοια όπλα.

Η διεθνής αντίδραση στις ενέργειες του Ισραήλ ήταν άμεση με ανακλήσεις πρεσβευτών αλλά και δηλώσεις υπέρ της άρσης του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας από τον Αραβικό Σύνδεσμο και τον ΟΗΕ. Μάλιστα, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υιοθέτησε την Τετάρτη 2 Μαΐου ψήφισμα για τη δημιουργία μίας διεθνούς ερευνητικής αποστολής για την ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση κατά της νηοπομπής που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Η εντονότερη αντίδραση προήλθε από την τουρκική πλευρά η οποία προχώρησε σε ανάκληση του πρεσβευτή της από την ισραηλινή πρωτεύουσα και αποφάσισε την ελάττωση των οικονομικών και αμυντικών σχέσεων της με το εβραϊκό κράτος. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι οι τουρκικές δικαστικές αρχές και ιατροδικαστικές υπηρεσίες έχουν ήδη ξεκινήσει έρευνα για τις ακριβείς αιτίες θανάτου των 9 Τούρκων θυμάτων της επίθεσης με στόχο την παραπομπή των υπευθύνων στα αρμόδια όργανα. Παρόλα αυτά η δικαστική προσφυγή χρειάζεται άδεια από το τουρκικό υπουργείο δικαιοσύνης, καθώς αφορά εκπροσώπους ξένης χώρας και τις στρατιωτικές της δυνάμεις, αλλά η κυβέρνηση δεν έχει πάρει ακόμα επίσημη θέση επ’ αυτού. Το σίγουρο πάντως είναι ότι βάσει δηλώσεων του Τούρκου πρωθυπουργού και υπουργού εξωτερικών, η Τουρκία δεν θα παραμείνει απαθής, δεν συγχωρεί την επίθεση στα διεθνή ύδατα και οι σχέσεις μεταξύ των δύο δεν θα είναι ποτέ ίδιες.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι παρά τις εκκλήσεις της Ιρλανδικής κυβέρνησης, κατελήφθη το Σάββατο 5 Ιουνίου και το τελευταίο πλοίο της αποστολής, «Rachel Corrie», το οποίο είχε καθυστερήσει να φτάσει λόγω βραδύτητας στις μηχανές του. Το πλοίο κατελήφθη από τον ισραηλινό στρατό χωρίς βία αυτή τη φορά, καθώς παρά τις προειδοποιήσεις μέσω ασυρμάτου, προσπάθησε να προσεγγίσει τη Λωρίδα της Γάζας. Συγκεκριμένα, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δήλωσε σε ανακοίνωση του ότι αυτή ήταν η διαφορά ανάμεσα σε ένα πολιτισμένο πλοίο και σε ένα πλοίο που η αποστολή του οργανώθηκε από «Τούρκους εξτρεμιστές». Όπως δήλωσε μάλιστα, το Ισραήλ ενήργησε με τον ίδιο τρόπο και τις δύο φορές. Τέλος, υπογράμμισε ότι η χώρα του θα συνεχίσει να διατηρεί το δικαίωμα αυτοάμυνας.

Εκτίμηση
Η αντίληψη του Ισραήλ σχετικά με την κρατική ασφάλεια, δεν φαίνεται να βρίσκει ιδιαίτερη απήχηση στο εξωτερικό. Η κυβέρνηση του Ισραήλ χάνει συνεχώς τα ερείσματά της στο εξωτερικό και οι προαναφερόμενες ενέργειες του, οι οποίες ήταν πέρα από κάθε λογική ή ηθική έννοια, οδήγησαν σε περαιτέρω περιθωριοποίηση της χώρας. Πράγματι, η τακτική και η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν τέτοια, ώστε δόθηκε η δυνατότητα στην Τουρκία και σε όποιο άλλο κράτος το επιθυμούσε να κατακεραυνώσει το Ισραήλ.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αναρωτηθεί κανείς κατά πόσο ο στόλος –στο σύνολο του- που πλησίασε τη Λωρίδα της Γάζας μετέφερε αμιγώς ανθρωπιστική βοήθεια, δεδομένου ότι και στο παρελθόν έχουν παρατηρηθεί παράνομες ενέργειες σε παρόμοιες αποστολές.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αξιοσημείωτη είναι η αντίδραση της Τουρκίας, η οποία αναφέρεται σε παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ η Ιστορία προσφέρει αδιάσειστα στοιχεία μη σεβασμού τους από την ίδια. Φτάνει να αναλογιστεί κανείς την περίπτωση της Κύπρου, όπου η Τουρκία κατέχει το 1/3 του εδάφους, ενώ η ίδια μιλάει για παράνομη κατοχή από τους Ισραηλινούς της Λωρίδας της Γάζας ή ακόμα την περίπτωση της Ελλάδας, όταν αναφέρεται σε μη σεβασμό των 12 ναυτικών μιλίων από τις ισραηλινές δυνάμεις. Τέλος, ενώ η ίδια έχει κατηγορηθεί επανειλημμένως για τη στάση της στο Κουρδικό και τις στρατιωτικές της επεμβάσεις της στο Β. Ιράκ στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, η Τουρκία αναφέρεται στην όντως –εν πολλοίς- παράλογη αντιμετώπιση του παλαιστινιακού πληθυσμού από το Ισραήλ. Η Τουρκία λοιπόν, φαίνεται να έχει ξεχάσει πως έχει χρησιμοποιήσει συλλήβδην στο παρελθόν τις ίδιες μεθόδους για τις οποίες κατηγορεί τώρα το Ισραήλ, χωρίς, ασφαλώς, αυτό να υποβαθμίζει το μέγεθος των πράξεων του τελευταίου. Ωστόσο, είναι τουλάχιστον οξύμωρο να επιχειρεί να παίξει το ρόλο του τιμητή της διεθνούς νομιμότητας!